Cine Tweets: Ιανουαρίου 2014

31 Ιανουαρίου 2014

Ain't Them Bodies Saints (2013)

(«Μείνε Δίπλα Μου»)
Με άγγιξε αλλά την ξέχασα, καλή ήταν αλλά δεν μου έδωσε το κάτι παραπάνω. Όσο δύσκολο κι αν είναι να κάνεις αφαιρετικά, βραδέος καύσεως και μεγάλων σιωπών ανεξάρτητα φιλμάκια, άλλο τόσο βαρετά έχουν καταντήσει. Πρώτη φορά μου άρεσε πραγματικά η Ρούνι Μάρα στον ρόλο της.

30 Ιανουαρίου 2014

The Way Way Back (2013)

Λίγο κωμωδία, λίγο τραγωδία, λίγο παρωδία. Είναι ευχάριστο κι ανάλαφρο σε όλη του τη διάρκεια αλλά έχω βαρεθεί λίγο την αμερικάνικη “ντραμεντί”. Δεν προσφέρει κάτι καινούριο. Οι σεναριογράφοι του «Descendants» γράφουν άλλη μια χλιαρή ιστορία για να περάσει αβίαστα ένα δίωρο, αυτή τη φορά το σκηνοθετούν κιόλας

Full Metal Yakuza (1997)

(«Full Metal Gokudô»)
Φαντάσου έναν υπερήρωα στη Γιακούζα (Ιαπωνική μαφία) και ανακάτεψέ το σεξουαλική διαστροφή/εμμονή/καταπίεση, αυτό είναι το «Full Metal Yakuza». Μπιμουβιά από τη φύση της, γυρισμένη κατευθείαν για βίντεο, δεν αναζητά την αναγνώριση κοινού και κριτικών. Προφανείς συνειρμοί με το «Robocop», μόνο που έχει διανθιστεί με το άρρωστο (WTF) γιαπωνέζικο χιούμορ και μπόλικο προκάτ αίμα.

Φυσικά και δεν είναι η μόνη φορά που ο Μιίκε καταπιάνεται με υπερήρωες.

25 Ιανουαρίου 2014

The Terror Live (2013)

(«Deu Tae-Ro Ra-I-Beu»)
Θρίλερ, περιορισμένο σε ένα τηλεοπτικό στούντιο όπου εξελίσσεται όλη η δράση. Δολοπλοκίες για τα νούμερα της τηλεθέασης, μιντιακός κυνισμός και κυβερνητική διαφθορά. Έξυπνο σενάριο, με κάποιες τρύπες που καλύπτονται από την ένταση της δράσης. Πολύ μεγάλο βάρος της ταινίας πέφτει στον πρωταγωνιστής Χα Γιουνγκ Γου, που τα πάει περίφημα. Εκεί προς το τέλος μόνο, με τις εκρήξεις κι όλα αυτά, κάπου το έχασε.

Έκαψε εισιτήρια στην πατρίδα του, κέρδισε βραβεία και κριτικούς.

media cynicism and government corruption,