2 Δεκεμβρίου 2016

The Brothers Grimsby (2016)


(«Πρακτοράτζα»)
Ο Σάσα Μπάρον Κοέν, άνοιξε την κατάψυξή του και σέρβιρε ό,τι αστείο του είχε ξεμείνει. Μακριά από τον καλό του εαυτό με ετοιματζίδικες ατάκες και προβλέψιμο χιούμορ. Με ξένισε το πάντρεμα ταινίας δράσης με χυδαίο χιούμορ. Δεν μπορούσα να απολαύσω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Προφανώς έχει τις στιγμές του αλλά στο τέλος της μέρας το αφήνεις να ξεχαστεί. 


30 Νοεμβρίου 2016

Popstar: Never Stop Never Stopping (2016)


(«Popstar: Και δεν τον σταματάει τίποτα»)
Κωμωδία μετρίου αναστήματος, σαρκάζει τους σημερινούς ποπσταρς και φυσικά θα ξεχαστεί (μαζί τους) πολύ γρήγορα. Γέλασα μια δυο φορές, προς το τέλος το έτρεξα κιόλας, σκεφτόμουν την επόμενη ταινία που θα δω. 


29 Νοεμβρίου 2016

The House Of Yes (1997)


(«Το Σπίτι Της Σιωπής»)
Οικογενειακό δράμα βασισμένο σε βιτριολικούς διαλόγους. Μεταφορά θεατρικού έργου, κάτι που πολλές φορές γίνεται άκομψα αντιληπτό. Στο πρώτο μέρος είναι σχετικά αδιάφορο και λίγο ψυχοπλακωτικό. Φυσικά και το δεύτερο μέρος είναι ψυχοπλακωτικό αλλά σε συνδυασμό με μια διαστροφή που εμένα μου κεντρίζει το ενδιαφέρον.  



18 Νοεμβρίου 2016

Sausage Party (2016)

(«Πάρτυ με Λουκάνικα»)
Βρώμικο κι ανώριμο χιούμορ, θα έπρεπε να μου αρέσει αλλά δεν. Έχει τις στιγμές του δεν λέω, σίγουρα κρατάω το οργιαστικό φινάλε. Ίσως η πολύ “παιδική” αισθητική του animation με κράτησε εκτός κλίματος. 

3 Νοεμβρίου 2016

Μικρά Αγγλία (2013)


Κι ενώ για δύο ώρες μας δείχνει τα γεφυράκια της Άνδρου και πως κάνουν βου βου τα κύματα, ξαφνικά σου σκάει μια σκαμπίλα και μένεις με την τρίχα κάγκελο. Από τη συγκεκριμένη σεκάνς κι έπειτα ταινία μετατρέπεται σε στιβαρό δράμα χαρακτήρων και σε κοπανάει στον τοίχο. Εξαιρετική παραγωγή, ξένη για τα δικά μας δεδομένα. Αψεγάδιαστη σκηνοθεσία που παρόλο τον ακαδημαϊσμό της, βρυχάται συναισθημάτων και συγκλονίζει. Αυτό είναι σινεμά. 

Μεγάλο, τεράστιο σεβασμό στην ερμηνεία των τριών ηθοποιήνων.
 

17 Οκτωβρίου 2016

Slow West (2015)

Γουεστερντί. Ανεκπλήρωτος έρωτας στο φαρ ουέστ. Με κέρδισε το ταπεινό του χιούμορ, αυτό που υπάρχει αλλά φοβάται να εκδηλωθεί. Με κέρδισαν γενικότερα οι ήπιοι τόνοι του, η έλλειψη σοβαροφάνειας και ο σεβασμός που δείχνει στα κινηματογραφικά είδη που αποφασίζει να ανακατέψει. Σχετικά πρωτότυπο και το σενάριο. Παίζει κι ο αγαπημένος μου Μπεν Μέντελσον. Τι άλλο να ζητήσω;


14 Οκτωβρίου 2016

Theeb (2014)


(«O Λύκος Της Ερήμου»)
Η άγαρμπη ενηλικίωση ενός πιτσιρικά σε έναν κόσμο που οι πέτρες βράζουν και η ζωή είναι συνέπεια των καιρικών συνθηκών. Ενώ τα πράγματα φαίνονται στάσιμα, συνεχώς υπάρχουν διεργασίες και ζυμώσεις που αλλάζουν τις συναισθηματικές -αλλά και φυσικές- ισορροπίες μεταξύ των ηρώων, με το θάνατο να υπάρχει πάντα ως ενδεχόμενο.