15 Δεκεμβρίου 2016

Children Of Heaven (1997)


(«Τα Παιδιά Του Παραδείσου», «Bacheha-Ye aseman»)
Σε αιχμαλωτίζει στο ρυθμό της, σε επιστρέφει στην παιδική σου ηλικία όπου μια αποβολή από το σχολείο φαντάζει ανεπανόρθωτη ζημιά. Ταυτόχρονα θίγει ζητήματα κοινωνικής ανισότητας χωρίς όμως να τα προτάσσει ως εμπόδιο στην ομαλότητα της καθημερινότητας. Φτωχοί άνθρωποι διατηρούν την αξιοπρέπειά τους παρά τις αντιξοότητες που τους επιφυλάσσει η ζωή. Παρόλο το απλοϊκό σενάριο, η αθωότητα και η τρυφερή φύση των παιδιών είναι που συγκινεί και συναρπάζει. 


Έχασε το ξενόγλωσσο όσκαρ από το «Η Ζωή Είναι Ωραία» του Μπενίνι.

8 Δεκεμβρίου 2016

Soapdish (1991)


Αυτός είναι ο ορισμός της διασκεδαστικής ταινίας, ακόμα κι αν δεν πιάσεις όλα τα αστεία (πολλά είναι εσωτερικά από το χώρο της τοτινής σόουμπιζ), ακόμα κι αν δεν πρόλαβες την "παλιά" τηλεόραση (δες τη σημερινή ελληνική), θα γελάσεις με τα γκαγκς και τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Ονοματάρες της εποχής γεμίζουν κάθε πλάνο.

2 Δεκεμβρίου 2016

The Brothers Grimsby (2016)


(«Πρακτοράτζα»)
Ο Σάσα Μπάρον Κοέν, άνοιξε την κατάψυξή του και σέρβιρε ό,τι αστείο του είχε ξεμείνει. Μακριά από τον καλό του εαυτό με ετοιματζίδικες ατάκες και προβλέψιμο χιούμορ. Με ξένισε το πάντρεμα ταινίας δράσης με χυδαίο χιούμορ. Δεν μπορούσα να απολαύσω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Προφανώς έχει τις στιγμές του αλλά στο τέλος της μέρας το αφήνεις να ξεχαστεί. 


30 Νοεμβρίου 2016

Popstar: Never Stop Never Stopping (2016)


(«Popstar: Και δεν τον σταματάει τίποτα»)
Κωμωδία μετρίου αναστήματος, σαρκάζει τους σημερινούς ποπσταρς και φυσικά θα ξεχαστεί (μαζί τους) πολύ γρήγορα. Γέλασα μια δυο φορές, προς το τέλος το έτρεξα κιόλας, σκεφτόμουν την επόμενη ταινία που θα δω. 


29 Νοεμβρίου 2016

The House Of Yes (1997)


(«Το Σπίτι Της Σιωπής»)
Οικογενειακό δράμα βασισμένο σε βιτριολικούς διαλόγους. Μεταφορά θεατρικού έργου, κάτι που πολλές φορές γίνεται άκομψα αντιληπτό. Στο πρώτο μέρος είναι σχετικά αδιάφορο και λίγο ψυχοπλακωτικό. Φυσικά και το δεύτερο μέρος είναι ψυχοπλακωτικό αλλά σε συνδυασμό με μια διαστροφή που εμένα μου κεντρίζει το ενδιαφέρον.  



18 Νοεμβρίου 2016

Sausage Party (2016)

(«Πάρτυ με Λουκάνικα»)
Βρώμικο κι ανώριμο χιούμορ, θα έπρεπε να μου αρέσει αλλά δεν. Έχει τις στιγμές του δεν λέω, σίγουρα κρατάω το οργιαστικό φινάλε. Ίσως η πολύ “παιδική” αισθητική του animation με κράτησε εκτός κλίματος. 

3 Νοεμβρίου 2016

Μικρά Αγγλία (2013)


Κι ενώ για δύο ώρες μας δείχνει τα γεφυράκια της Άνδρου και πως κάνουν βου βου τα κύματα, ξαφνικά σου σκάει μια σκαμπίλα και μένεις με την τρίχα κάγκελο. Από τη συγκεκριμένη σεκάνς κι έπειτα ταινία μετατρέπεται σε στιβαρό δράμα χαρακτήρων και σε κοπανάει στον τοίχο. Εξαιρετική παραγωγή, ξένη για τα δικά μας δεδομένα. Αψεγάδιαστη σκηνοθεσία που παρόλο τον ακαδημαϊσμό της, βρυχάται συναισθημάτων και συγκλονίζει. Αυτό είναι σινεμά. 

Μεγάλο, τεράστιο σεβασμό στην ερμηνεία των τριών ηθοποιήνων.