21 Ιουλίου 2018

The Blackcoat's Daughter (2015)



February»)
Γυναίκες πρωταγωνίστριες, με ουσιαστικούς διάλογους χωρίς να είναι «γυναικεία» ταινία. Περνάει το Bechdel Test. Κατά τα άλλα τα σημαντικά, θρίλερ τρόμου απο τα καλύτερα των τελευταίων ετών. Άρτια σκηνοθετημένο που μαζί με την μουσική επιμέλεια δημιουργεί την απαραίτητη ατμόσφαιρα. Πολύ καλά δουλεμένο στο μοντάζ με αποτέλεσμα να μην μπορεις ευκολα να δομησεις το παζλ της πλοκής μέχρι  τέλος. Το σενάριο παρά την απλότητά του, καταλήγει σε ένα εξαιρετικό φινάλε που εξηγείται μόνο εφόσον επαναφέρεις τις φαινομενικά ασύνδετες σκηνές της ταινίας. Ήδη νιώθω ότι το έχω αδικήσει στη βαθμολογία.


Πρώτη ταινία του Οζ Πέρκινς, γιού του Άντονι Πέρκινς. 

31 Μαΐου 2018

Cinema Paradiso (1988)



(«Σινεμά ο Παράδεισος») 
Δεν ξέρω τι σχηματισμό είχαν οι πλανήτες και αυτή η ταινία συγκίνησε κοινό και κριτικούς. Εκτός από πολύ βαρετή είναι και κακοφτιαγμένη. Το οξύμωρο είναι ότι όταν την είχα δει (κάπου στα νάιντις) μου άρεσε (προς υπεράσπισή μου, ήμουν ακόμα ανήλικος). Χαρακτήρες καρικατούρες, συγκίνηση σε κονσέρβα, γκριμάτσες παιδικού θεάτρου μπας και κερδίσουμε το γέλιο και σκηνές ανούσιες που δεν εξυπηρετούν πουθενά και τίποτα.  Θα μπορούσα φυσικά να μην χάσω την ψυχραιμία μου και να εκφραστώ ευγενικά λέγοντας απλώς πως η ταινία δεν γέρασε καλά.

Φωτογραφία και μουσική, τα αφήνω στο απυρόβλητο, είναι καλά. 


15 Μαΐου 2018

Love & Basketball (2000)


Αισθηματική ταινία καλαθοσφαίρισης. Σαχλαμαρέ σενάριο, συμβατική κινηματογράφηση, αισθητική τηλεταινίας και αδιάφορο θέμα. Μόνο που σε κρατάει από τα καλαμπαλίκια από την αρχή μέχρι το προβλεπόμενο φινάλε. Δεν σου κρύβω ότι δάκρυσα (πάνω από μια φορά). Για εμάς που έχουμε ευαίσθητη ψυχούλα, είναι ρομάντζο άλφα κλάσης. Και έχει αναλάβει την παραγωγή ο Σπάικ Λι.

All's fair in love and basketball.
Ένα χρόνο πριν αλλά και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων,
 τα παιδιά ήταν ζευγάρι κρυφά από την σκηνοθέτιδα και την παραγωγή. 


14 Μαΐου 2018

Ink (2009)



Θρίλερ φαντασίας. Παρά τη μικροσκοπική του χρηματοδότηση έχει ένα πολύ ζωντανό σενάριο, όταν θα πέσει στα χέρια του κατάλληλου ανθρώπου και ξαναγυριστεί με το κατάλληλο μπάτζετ, θα γίνει το επόμενο Χάρι Πότερ. Πολύ μεράκι στη σκηνοθεσία, στο ρυθμό, στους χαρακτήρες και πολύ προσεγμένο σενάριο. Μην φανταστείς κάτι πρωτόγνωρό αλλά σίγουρα είναι πολύ διαφορετικό. Με χάλασε πολύ η γλυκερή μουσική επένδυση κονσέρβα από λίστες με δωρεάν μουσική (δεν είναι αλλά αυτό μου θύμισε).


One thing begets the next. A man has a weakness, he's flawed.
That flaw leads him to guilt. The guilt leads him to shame.
The shame he compensates with pride and vanity...
...And when pride fails, despair takes over and they all lead to his destruction.
It will become his fate...
Something's gotta stop the flow.

7 Μαΐου 2018

The Nile Hilton Incident (2017)



(«Κάιρο Εμπιστευτικό»)
Πολυεπίπεδο αστυνομικό θρίλερ, με φόντο την πλατεία Ταχρίρ έτοιμη να εκραγεί (αραβική άνοιξη 2011). Ένας διεφθαρμένος αστυνομικός ερωτεύεται την λάθος γυναίκα και πάει κόντρα στο πολιτικό κατεστημένο. Εξαιρετική κινηματογράφηση στην σκοτεινή πλευρά του Καΐρου, με στιβαρό σενάριο και αληθινούς χαρακτήρες που προσαρμόζονται για να επιβιώσουν. Προσωπικά μου άρεσε και το «Metropia» του ίδιου σκηνοθέτη.


Τα περισσότερα γυρίσματα έγιναν στην Καζαμπλάνκα.
Φυσικά η ταινία απαγορεύτηκε στην Αίγυπτο.

16 Ιανουαρίου 2018

mother! (2017)


(«Μητέρα!»)
Μια δαιδαλώδης αλληγορία μεταμφιεσμένη σε κλειστοφοβικό θρίλερ χαρακτήρων. Είναι τόσα τα επίπεδα ανάγνωσης που μπορείς να ακολουθήσεις παρακολουθώντας την ταινία, που ομολογώ ότι –αρχικά- αμέλησα την συνοχή του σεναρίου. Το «
mother!» δεν είναι η κλασική ταινία με αρχή, μέση και τέλος και αυτό είναι το μεγάλο της μειονέκτημα. Τι να την κάνω την πολυεπίπεδη ανάγνωση αν δεν στέκεται η ταινία χωρίς την αλληγορία της; Θα βρω χρόνο να την ξαναδώ και να την συζητήσω όμως δεν θα γίνει ποτέ αγαπημένη μου γιατί δεν έχει συμπαγές σενάριο ή διότι βαριέμαι τις θρησκευτικές αλληγορίες (εκτός αν είναι του Μπουνιουέλ). Κατακλείδα, δες την πριν την απορρίψεις. 

6 χρόνια CINE TWEETS, αγαλλιάζει μέχρι και η ψυχή του Θεού

19 Δεκεμβρίου 2017

Al Final Del Túnel (2016)


(Στο Τέλος του Τούνελ)
Ταινία τύπου θρίλερ και ληστείας, από αυτές που υποτίθεται βασίζονται σε ένα καλό σενάριο. Το συγκεκριμένο είναι εκούσια περίπλοκο λόγω έλλειψης συγγραφικής εμπειρίας (μαεστρίας).  Έχει κάτι τρύπες ΝΑ και ταυτόχρονα πηδάει από το ένα στερεότυπο στο άλλο. Καμία γοητεία, κανένα σεξαπίλ. Κι άλλο ένα μειονέκτημα, ο “πολυτάλαντος” σκηνοθέτης/σεναριογράφος προσπαθεί τόσο ξετσίπωτα να κλέψει το συναίσθημα από τον θεατή που με εκνεύρισε σε βαθμό να κάτσω να γράψω το μπλογκ μου μετά από δύο μήνες μπας και σώσω 2 ώρες σε κανένα φιλαράκι.