15 Μαρτίου 2017

The Diary Of A Teenage Girl (2015)


(«Το Ημερολόγιο Μιας Εφηβης»)
Αρχικά σε εγκλωβίζει στο ταξίδι της, και σιγά σιγά σε επαναφέρει στην πραγματικότητά σου, αδυνατώντας να κορυφωθεί. Βασισμένο σε κομικ άμεσα επηρεασμένο από την δουλειά του Ρόμπερτ Κραμπ. 
Από γυναίκες, για γυναίκες

24 Φεβρουαρίου 2017

Last Will And Testament Of Rosalind Leigh (2012)


Θριλεράκι μυστηρίου, χαμηλού προϋπολογισμού, που ποντάρει στην ατμόσφαιρά του αλλά και στον σταδιακό αποπροσανατολισμό σου. Εξηγούμαι, απευθύνεται κυρίως σε φαν του είδους που έχουν δει μπόλικα θρίλερ. Φροντίζει να σου δώσει τόσα στοιχεία ώστε να σιγουρευτείς ότι ξέρεις που το πάει, το χτίζει αργά προσέχοντας να μην προδώσει τον προορισμό του. Στο τέλος σοβαρεύει η κατάσταση και σε ξαφνιάζει ευχάριστα με ένα ουσιώδες φινάλε. 

Faith Is Fragile

27 Ιανουαρίου 2017

Querelle (1982)


(«Ο Καβγατζής»)
Δέκα λεπτά ήταν αρκετά για να αφομοιώσω την ατμόσφαιρα της ταινίας αλλά και να βαρεθώ,  αφού δεν υπάρχει ιστορία να παρακολουθήσω. Η υπόλοιπη ταινία κύλισε βασανιστικά.


Γέλασα πολύ με τις ζωγραφισμένες πούτσες παντού. Ανώριμο το αστείο άλλα εξακολουθώ να μην μπορώ να κρατηθώ (ως ώριμος άντρας) και να γελάω σπαστικά.
 

26 Ιανουαρίου 2017

Hell Or High Water (2016)


(«Πάση Θυσία»)
Είναι αρκετά καλή χωρίς να είναι αριστούργημα, και πως δικαιολογεί τον θόρυβο και τα διάφορα βραβεία που πήρε και θα πάρει; Έχουν ελαχιστοποιηθεί οι ακριβές καλοδουλεμένες παραγωγές με πρωτοκλασάτα ονόματα, που είναι διασκεδαστικές και ταυτόχρονα ουσιαστικές, έχουν κάτι να πουν. Χωρίς να διακρίνεται για την πρωτοτυπία ή την περίτεχνη σκηνοθεσία, θα γεμίσει το “ενδιαφερόμετρό” σου. 


21 Ιανουαρίου 2017

The Handmaiden (2016)


Ah-ga-ssi»)Διαθέτει αυτό το κάτι που ξεχωρίζει τις μεγάλες ταινίες, αυτές που αντέχουν στον χρόνο. Φυσιολογικό θα ήταν να σου πω για την συναρπαστική ιστορία και τα τουίστ του σεναρίου (που τα έχει), αλλά προτιμώ να σου πω για την κίνηση της κάμερας που σε ταξιδεύει στον κόσμο της ταινίας σαν ατμόπλοιο στον Μισσισσιππή. Πρόκειται για μια από τις καλύτερες ταινίες του 2016 και όποια άλλη συζήτηση περιττεύει. 


20 Ιανουαρίου 2017

Πέντε Χρόνια Cine Tweets


Όλα καλά, χρόνος δεν υπάρχει για να τρέξει κανονικά το blog αλλά υπάρχει διάθεση. Σύντομα, θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, θα επανέλθω σε πιο τακτικές δημοσιεύσεις. Με βοηθάει αρκετά στην ψυχική μου ισορροπία. Να βλέπεται πολλές και καλές ταινίες. 

15 Δεκεμβρίου 2016

Children Of Heaven (1997)


(«Τα Παιδιά Του Παραδείσου», «Bacheha-Ye aseman»)
Σε αιχμαλωτίζει στο ρυθμό της, σε επιστρέφει στην παιδική σου ηλικία όπου μια αποβολή από το σχολείο φαντάζει ανεπανόρθωτη ζημιά. Ταυτόχρονα θίγει ζητήματα κοινωνικής ανισότητας χωρίς όμως να τα προτάσσει ως εμπόδιο στην ομαλότητα της καθημερινότητας. Φτωχοί άνθρωποι διατηρούν την αξιοπρέπειά τους παρά τις αντιξοότητες που τους επιφυλάσσει η ζωή. Παρόλο το απλοϊκό σενάριο, η αθωότητα και η τρυφερή φύση των παιδιών είναι που συγκινεί και συναρπάζει. 


Έχασε το ξενόγλωσσο όσκαρ από το «Η Ζωή Είναι Ωραία» του Μπενίνι.