The Nile Hilton Incident (2017)

(«Κάιρο Εμπιστευτικό»)
Πολυεπίπεδο αστυνομικό θρίλερ, με φόντο την πλατεία Ταχρίρ έτοιμη να εκραγεί (αραβική άνοιξη 2011). Ένας διεφθαρμένος αστυνομικός ερωτεύεται την λάθος γυναίκα και πάει κόντρα στο πολιτικό κατεστημένο. Εξαιρετική κινηματογράφηση στην σκοτεινή πλευρά του Καΐρου, με στιβαρό σενάριο και αληθινούς χαρακτήρες που προσαρμόζονται για να επιβιώσουν. Προσωπικά μου άρεσε και το «Metropia» του ίδιου σκηνοθέτη.

Τα περισσότερα γυρίσματα έγιναν στην Καζαμπλάνκα.
Φυσικά η ταινία απαγορεύτηκε στην Αίγυπτο.

Follow @CineTwts

mother! (2017)

(«Μητέρα!»)
Μια δαιδαλώδης αλληγορία μεταμφιεσμένη σε κλειστοφοβικό θρίλερ χαρακτήρων. Είναι τόσα τα επίπεδα ανάγνωσης που μπορείς να ακολουθήσεις παρακολουθώντας την ταινία, που ομολογώ ότι –αρχικά- αμέλησα την συνοχή του σεναρίου. Το «mother!» δεν είναι η κλασική ταινία με αρχή, μέση και τέλος και αυτό είναι το μεγάλο της μειονέκτημα. Τι να την κάνω την πολυεπίπεδη ανάγνωση αν δεν στέκεται η ταινία χωρίς την αλληγορία της; Θα βρω χρόνο να την ξαναδώ και να την συζητήσω όμως δεν θα γίνει ποτέ αγαπημένη μου γιατί δεν έχει συμπαγές σενάριο ή διότι βαριέμαι τις θρησκευτικές αλληγορίες (εκτός αν είναι του Μπουνιουέλ). Κατακλείδα, δες την πριν την απορρίψεις. 

6 χρόνια CINE TWEETS, αγαλλιάζει μέχρι και η ψυχή του Θεού

Follow @CineTwts

Blade Runner 2049 (2017)

Προτιμώ να επικεντρωθώ στα αρνητικά μιας σχεδόν τέλειας συνέχειας του πρώτου άφταστου αριστουργήματος. Παρόλο το ταλέντο του, παρότι  δεν έχω δει κακή ταινία του (ίσως τις έχω δει όλες) ο Βιλνέβ (όχι ο Ζακ) δεν έχει το εκτόπισμα του Ρίντλεϊ Σκοτ. Από το σάουντρακ λείπει ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και από το σενάριο λείπει ένας Φίλιπ Ντικ, να δώσει ένα διήγημα για να πατήσει πάνω. Από την άλλη, όταν το Χόλυγουντ αποφασίζει να ανοίξει την κάνουλα με τα εκατομμύρια πάνω από μια ταινία που έχει κάτι να πει, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αποστομωτικό. 

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας είναι η πεποίθηση του ανδροειδούς ότι είναι ξεχωριστός,
ότι είναι πραγματικός άρα δεν χρειάζεται να υπακούει χωρίς κρίση ή αντίρρηση.

Follow @CineTwts

Blade of the Immortal (2017)

(Η Λεπίδα Του Αθάνατου)

Δυόμιση ωρίτσες μακέλεμα. Στα πέντε πρώτα λεπτά ο “δικός μας” έχει ήδη σφαγιάσει καμιά 100αριά κομπάρσους. Πάντα σε ανάλαφρο κλίμα ατακαδόρικου αμερικανοτραφούς χιούμορ. Κρατάω τη διακωμώδηση του γυναικείου δεν-ξερω-τι-θελισμού, όλα τα ανακατέματα των ηρώων συνέβαιναν επειδή κάποια γυναίκα ήθελε αλλά τελικά, δεν ήθελε.

Σε καμιά δεκαριά χρόνια θα φιγουράρει στις 10 καλύτερες καλτ ταινίες της δεκαετίας μας. 

Ο Μιίκε εμεινε πιστός στο αυθεντικό manga

Follow @CineTwts