Persona (1966)

(«Έρωτες Χωρίς Φραγμό»)
Δράμα. Ένα από τα αριστουργήματα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Μέσα σε 80 λεπτά, αναλύει στο έπακρο τη γυναικεία ψυχοσύνθεση. Ένα έργο που σε προκαλεί να σκεφτείς, να λύσεις το γρίφο του και να επαναπροσδιορίσεις όλες τις σκηνές του. Ακόμα και το εξαιρετικό εναρκτήριο μοντάζ, εκτός από το να θεμελιώνει την ατμόσφαιρα, αποκτά τη δική του νοηματική βαρύτητα αφού πέσουν κι οι τίτλοι τέλους. 

Follow @CineTwts

The Face Of Another (1966)

(«Το Πρόσωπο Ενός Άλλου», «Tanin No Kao»)
Ένα μεταμοντέρνο υπαρξιακό θρίλερ για την φύση της ανθρώπινης ταυτότητας. Εκπληκτική σκηνοθεσία. Μοντάζ, φωτισμοί, γωνίες λήψης όλα υπό την πρωτοποριακή ματιά του Χιρόσι Τεσιγκαχάρα. Επιβλητική μουσική και εξαιρετικά εφέ που πετυχαίνουν την απαραίτητη ατμόσφαιρα. Εξίσου δυνατό και το σενάριο με φιλοσοφικές αναζητήσεις και κατά τόπους σουρεαλιστική ματιά. 

 

 

Follow @CineTwts

Harper (1966)

***1/2

Θα μπορούσε να είναι νουάρ όμως εξελίσσεται στην ηλιόλουστη Καλιφόρνια του '60. Με έξυπνες αβανταδόρικες ατάκες ο Πολ Νιούμαν αναπαριστά τον Λου Χάρπερ, ιδιωτικό ντετέκτιβ που θα διαλευκάνει μια την εξαφάνιση του πλούσιου συζύγου. Καλογραμμένος χαρακτήρας και σχετικά πρωτότυπος, ιντρικγαδόρικο το σενάριο μου θύμισε αρκετά το «Chinatown».

Follow @CineTwts

La Battaglia Di Algeri (1966)

**** 
(«The Battle Of Algiers»)
Πολεμική-ιστορική ταινία για το αντάρτικο πόλεως που στήθηκε στο Αλγέρι το 1954, κατά των Γάλλων αποικιστών. Χωρίς μελοδραματισμούς παρουσιάζει την ωμότητα του πολέμου. Δεν μασάει τα λόγια του, κάθε ατάκα που ξεστομίζουν οι πρωταγωνιστές σε βάζει σε σκέψεις. Δεν παίρνει θέση και δεν καταφεύγει σε εύκολες λύσεις, κι ο δύο μεριές σκοτώνουν αθώους πολίτες. Μια από τις καλύτερες αντιπολεμικές ταινίες διαχρονικά.

Follow @CineTwts

10:30 p.m. Summer (1966)

**1/2 

("Στις 10.30 ένα καλοκαιρινό βράδυ")

Νουάρ πολύ μελό για τα γούστα μου, ένα ζευγάρι με προβληματικό γάμο κάνουν ένα ταξίδι αναψυχής στην Ισπανία μαζί τη φίλη (Ρόμι Σνάιντερ) της συζύγου. Στηρίζεται πολύ στην ερμηνεία της Μερκούρη η οποία όμως υποδύεται τον χαρακτήρα της πολύ «θεατρικά» με μέτριο αποτέλεσμα. Παρότι εκτιμώ και τον Ζιλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη, αυτή δεν είναι η καλύτερη δουλειά τους.

Υπονοείτε η ερωτική σχέση μεταξύ των δύο γυναικών

Follow @CineTwts