(«Η Δύναμη Της Σάρκας»)
Οι αντρικές εμμονές και ανασφάλειες σε μια τόσο οικία ιστορία που νομίζεις ότι γράφτηκε για εσένα (αν έχεις περάσει από άσχημο χωρισμό). Το μοντάζ και η σκηνοθεσία εξυπηρετούν παραδειγματικά την αφήγηση. Εκπληκτικό το φινάλε, πολύ καλή επιλογή τραγουδιών αλλά και το πρωτότυπο μουσικό θέμα του Ρίτσαρντ Χάρτλεϊ. Η Τερέζα Ράσελ είναι κολασμένα σέξυ και ο σκηνοθέτης της προσθέτει επιπλέον ερωτισμό με τα πλάνα που της χαρίζει. Παρότι σκοτεινό και δύσπεπτο είναι σίγουρα από τα καλύτερα φιλμ του του Νίκολας Ρεγκ.
![]() |
Καύλα και ζήλεια. |