Le Moine (1972)

***
(«El Monje», «The Monk», «Ο Κολασμένος Καλόγερος»)
Ευθεία βολή ενάντια στο χριστιανισμό. Χωρίς τσιριμόνιες και αμφιβολίες αλλά με χιούμορ και υπερβολή καυτηριάζει την εκκλησία και τον κλήρο. Σενάριο του Λουίς Μπουνιουέλ (σπανίως έδινε σε άλλους δικές του ιδέες) που συνυπογράφει ο Ζαν – Κλοντ Καριέρε. Ο σκηνοθέτης Άδωνις Κύρου είχε προσωπική φιλία με τον Μπουνιουέλ, με τη συμβολή του οποίου έγραψε το κλασικό έργο του «Ο Σουρεαλισμός Στον Κινηματογράφο».

Follow @CineTwts

Groundhog Day (1993)

****1/2
(«Η Μέρα Της Μαρμότας»)
Την είδα ξανά φέτος και μου έκανε εντύπωση ότι μετά από 20 χρόνια παραμένει φρέσκια. Δεν είναι απλώς μια πρωτότυπη σεναριακά ιδέα, είναι και εξαιρετικά καλά ανεπτυγμένη. Βάλε στο σύνολο και τον Μπιλ Μάρεϊ (σε δαιμονισμένη φόρμα) σε έναν ρόλο που πραγματικά ΚΑΝΕΙΣ άλλος δεν θα απέδιδε τόσο πειστικά και μόλις δημιούργησες μια από τις καλύτερες κωμωδίες των νάιντις (και όχι μόνο). 

Follow @CineTwts

Sommarnattens Leende (1955)

***1/2
(«Smiles Of A Summer Night», «Χαμόγελα Καλοκαιρινής Νύχτας»)
Διασκεδάζω πολύ με παλιακές κωμωδίες, ειδικά όταν είναι ευφυείς με ουσιαστικούς διαλόγους και όχι απλώς κωμικές ατάκες να κουκουλώνει η μία την άλλη. Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν έγραψε και σκηνοθέτησε αυτή τη κωμωδία εποχής, σε μια δύσκολη συναισθηματικά αλλά και οικονομικά περίοδό του (λίγο αφότου είχε τελειώσει το «Καλοκαίρι Με Τη Μόνικα» και αμέσως προτού ξεκινήσει την «Έβδομη Σφραγίδα» και τις «Άγριες Φράουλες»), μετά την εισπρακτική επιτυχία του δεν χρειάστηκε να παλέψει ξανά για χρηματοδότηση.

Χάριετ Άντερσον

Follow @CineTwts

L'Uomo Che Ama (2008)

*1/2
(«The Man Who Loves», «Ο Άντρας Που Αγαπά»)
Όταν πρέπει να δω ιταλική ταινία με πιάνει μια αφόρητη βαρεμάρα. Σε ταινίες σαν αυτή οφείλεται αυτή η υποσυνείδητη αντίδρασή μου. Μια γλυκερή ιστορία για έναν χωρισμό με έναν αντιπαθέστατο (όχι ηθελημένα) ήρωα που στη μεγαλύτερη διάρκεια της ταινίας φέρεται σαν γκομενίτσα. Το χειρότερο όλων; Όσο ο ήρωας προσπαθεί να ξεπεράσει το χωρισμό του, τα φτιάχνει με μια άλλη κοπέλα την οποία δεν αγαπάει και τελικά χωρίζει. Και η ταλαντούχα σκηνοθέτις ποια βρήκε για να παίξει το ρόλο της άλλης; Τη Μόνικα Μπελούτσι.

η περίφημη σκηνή για να μην κάθεσαι να βλέπεις όλη την ταινία

Follow @CineTwts

Knife In The Water (1962)

****
(«Nóz w wodzie», «Γυμνός Πειρασμός», «Μαχαίρι Στο Νερό»)
Ένα νεαρός κι ένας ώριμος άντρας ανταγωνίζονται επιδεικνύοντας ο καθένας τα “πολύχρωμα φτερά” τους διεκδικώντας τη προσοχή του θηλυκού. Από τις καλύτερες δημιουργίες του Πολάνσκι (ντεμπούτο) όπου η κάθε ατάκα μετράει και η τελευταία είναι αυτή που σκοτώνει. Είμαι σίγουρος ότι με τον καιρό θα ωριμάζει μέσα μου και θα ανεβαίνει η βαθμολογία της.

η εξαιρετική πολωνική αφίσα

 

Follow @CineTwts

Carlston za Ognjenku (2008)

**
(«Tears For Sale», «Charleston & Vendetta»)
Όμορφες Σέρβες τριγυρίζουν στην επαρχεία με "μεσαιωνικά" κοστούμια. Κατάρες, ξόρκια, ένα ναρκοθετημένο αμπέλι και λίγο τσάρλεστον. Απευθύνεται πρωτίστως στο κοινό της τηλεόρασης. Από την άλλη έχει πολύ καλά ψηφιακά εφέ, επιπέδου ακριβής ευρωπαϊκής παραγωγής αλλά και μια εξαιρετικά όμορφη πρωταγωνίστρια. Μία από τις πιο ακριβές παραγωγές της Σερβίας (4.000.000 ευρώ) και μια από τις πιο πετυχημένες εισπρακτικά. Εμείς μπορούμε να βολευτούμε με τον «Βαρβάκη» και τον Χριστόφορο.

Καταρίνα Ραντιβόγιεβιτς

Follow @CineTwts