Simón Del Desierto (1965)

****
(«Σιμών Της Ερήμου», «Simon Of The Desert»)
Ο Μπουνιουέλ χλευάζει την εκκλησία, παίζοντας στο δικό της παιχνίδι με τους δικούς της όρους. Φέρνει τους χαρακτήρες του σε αμήχανες καταστάσεις όπου τις κατακρίνει με τη διακριτική του ειρωνεία. Στο φινάλε καταδεικνύει το αυτονόητο, την αδιέξοδη λογική στην οποία στηρίζεται η εκκλησία και οι εκκλησιαστικές προτροπές.

Ο διάολος με τη μορφή της Σίλβια Πινάλ

Follow @CineTwts

Return Of The Jedi (1983)

**1/2
(«Η Επιστροφή Των Τζένταϊ», «Star Wars: Episode VI – Return Of The Jedi»)
Και ιδού ο ξεπεσμός της τριλογίας. Θέλησαν να μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο το κομμάτι της πίτας και αλλοιώθηκαν βασικά στοιχεία των προηγούμενων δύο ταινιών. Ο Βέιντερ δεν είναι πια "κακός" αλλά ένας ψυχοπονιάρης χαζομπαμπάς, στο πλευρό των "επαναστατών" πολεμούν και τα αρκουδάκια της αγάπης, η σεναριακή "ανατροπή" περιορίζεται στο ότι η πριγκίπισσα Λία είναι αδερφή του Σκάιγουοκερ και ο Χαν Σόλο κάνει ναζάκια για να κερδίσει τη συμπάθειά μας. Πφφφ.

Τα αρκουδάκια της αγάπης

Follow @CineTwts

The Empire Strikes Back (1980)

****
(«Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται», «Star Wars: Episode V – The Empire Strikes Back»)
Το καλύτερο της τριλογίας. Αξιοπρεπές σενάριο, απέκτησαν βάθος οι χαρακτήρες, εντυπωσιακές μάχες και φυσικά, η αποκάλυψη του Βέιντερ. Μετά την επιτυχία του «Star Wars» ο Τζορτζ Λούκας πέτυχε ένα πολύ πιο διευρυμένο μπάτζετ και τα λεφτά έπιασαν τόπο. Στήθηκε ένα οπτικό υπερθέαμα -χαρά του ματιού, ικανό να εντυπωσιάσει τόσο έναν πεντάχρονο όσο κι έναν τριανταπεντάχρονο.

Follow @CineTwts

Star Wars (1977)

***1/2
(«Star Wars: Episode IV - A New Hope», «Ο Πόλεμος Των Άστρων»)
Χωρίς να είμαι φαν της επιστημονικής φαντασίας, είναι αρκετά καλό, δεδομένου του μπάτζετ και την εποχής που το γύρισε. Έχει επιμονή στη λεπτομέρεια, έχει καλογραμμένους χαρακτήρες -για περιπέτεια, έχει ενδιαφέρουσα ιστορία, περιμένω με αγωνία να δω και τα υπόλοιπα. Σίγουρα αν το είχα δει μικρότερος θα μου είχε κάνει καλύτερη εντύπωση. Ο κριτικός Ρότζερ Ίμπερτ αναφέρει ότι είναι το πρώτο μπλοκμπάστερ όπως τα ξέρουμε σήμερα, εφέ και γρήγορη δράση σε μια περιπέτεια με λίγο ρομάντζο και λίγα αστειάκια, μάλλον έχει δίκιο.

Follow @CineTwts

ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Follow @CineTwts

Sightseers (2012)

***1/2

Μαύρη κωμωδία δρόμου. Το βρετανικό «Natural Born Killers» πάει διακοπές στη επαρχία να θαυμάσει τα αξιοθέατα. Πιο σκοτεινή και ανήθικη από ότι ο τίτλος σε προδιαθέτει, έχει μερικές σκληρές σκηνές που προορίζονται για να σε διασκεδάσουν.

Follow @CineTwts

Conspirators Of Pleasure (1996)

****
(«Spiklenci slasti», «Συνωμότες Της Ηδονής»)
Γιούχου ταινία, οχτάρι χωρίς σκέψη. Εξωραϊσμός του φετίχ σε ένα σουρεαλιστικό παραμύθι με ζωντανά καρτούν. Χωρίς κουβέντα για 85 λεπτά, ο Τσέχος σκηνοθέτης/ανιματέρ Γιαν Σβάνκμαϊερ κατορθώνει ένα πρωτότυπο ντελίριο ερωτικής πρόκλησης και μαύρου χιούμορ.

Follow @CineTwts