The Imposter (2012)

****

Καθηλωτικό ντοκιμαντέρ μια απίστευτης ιστορίας, από αυτές που λες ότι "γίνονται μόνο στο σινεμά". Σεναριακά δομημένο σαν ταινία θρίλερ μυστηρίου όπου συνέχεια αποκαλύπτονται επιπλέον στοιχεία που δίνουν άλλη τροπή στην ιστορία. Σε πρώτη φάση νομίζεις ότι δεν σου δίνει τη λύση, αν όμως προσέξεις τις καταθέσεις των εμπλεκόμενων θα δεις ότι οι αντιφάσεις είναι εκεί και σου επιδεικνύουν την αλήθεια.

Follow @CineTwts

Beasts Of The Southern Wild (2012)

***
(«Τα Μυθικά Πλάσματα Του Νότου»)
Όμορφα γυρισμένη, με πολύ πειστικές ερμηνείες από τους ερασιτέχνες ηθοποιούς και εξαιρετική μουσική επένδυση. Περισσότερο μου άρεσε η σκηνή του “χωρισμού” πατέρα και κόρης, τη βρήκα πολύ δυνατή.

Follow @CineTwts

The Boss Of It All (2006)

****
(«Direktøren For Det Hele»)
Κωμωδία του Λαρς Φον Τρίερ, λίγο πριν κάνει τον «Αντίχριστο» που για εμένα σήμανε την βαθειά βουτιά στην παράνοιά του. Αν μη τι άλλο το παιδί έχει χιούμορ. Δεν γελάς ασταμάτητα αλλά όταν γελάς, σε πιάνει το στομάχι σου. Το έχει γυρίσει με την τεχνική Automavision (με αμφιβόλου αισθητικής αποτελέσματα), όπου ένας υπολογιστής αποφασίζει τυχαία για τις κινήσεις της κάμερας.

Που την ξέρω, που την ξέρω, βρε και είναι όμορφο το κορίτσι που την ξέρω; 
Α, ναι! Είναι η Iben Hjejle, γκόμενα του Τζον Κιούζακ στο «High Fidelity».

Follow @CineTwts

Papadopoulos & Sons (2012)

*1/2
Το στόρι θα μπορούσε να συμβαίνει για μια οποιασδήποτε εθνικότητας οικογένεια, το ότι είναι Έλληνες μετανάστες δεν παίζει κανένα ρόλο πέραν του να ικανοποιήσει την επιθυμία του Κύπριου σκηνοθέτη Μάρκου^2 να το δουν με καλό μάτι οι Κύπριοι και οι Ελλαδίτες. Πιο κλισέ χαρακτήρες και καταστάσεις δεν νομίζω να κατάφερνε κάποιος να φτιάξει. Έχει βάλει και το ειδύλλιο της Ελληνίδας/Πακιστανής με τον κεμπαπατζή Τούρκο, ντάξει, πραγματικά χειρότερο από μεσημεριανό τηλεοπτικό σήριαλ του BBC2. Η μόνη μου απορία είναι, πως κατάφερε τον Στίβεν Ντιλέιν (ίσως τον καλύτερο Βρετανό ηθοποιό της γενιά του) να πρωταγωνιστήσει;

Follow @CineTwts

A Good Day To Die Hard (2013)

**
(«Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει Σήμερα»)
Πέμπτη ταινία που δεν “πεθαίνει” ο Τζον Μακλέιν, αυτή τη φορά έχει παρέα και τον γιό του που είναι ακόμα πιο “σκληρός για να πεθάνει”. Κάποιες χιουμοριστικές ατάκες που έχει ο Μπρους Γουίλις δεν φτάνουν για να ζεστάνουν το κλίμα. Το μόνο ενδιαφέρον ήταν η καταδίωξη στους αυτοκινητόδρομους της Μόσχας (α ναι, υποτίθεται ότι η ιστορία διαδραματίζεται στη Ρωσία) στο πρώτο μισάωρο.

Follow @CineTwts

Hitchcock (2012)

**1/2

Μέτρια αναπαράσταση της ζωής του Χιτς καθόσον γύριζε ένα εκ των αριστουργημάτων του, το «Ψυχώ». Θα προτιμούσα εδώ να γράψω μια κριτική για το «Ψυχώ» παρά να ασχοληθώ με ένα χλιαρό και άνευρο συνονθύλευμα trivia πληροφοριών και σινεφίλ αναφορών.

Follow @CineTwts

Safe (1995)

***
Η πρώτη εντύπωση είναι ότι παρακολουθείς μια δραματική ταινία οικολογικού ενδιαφέροντος όμως έχει δεύτερη και τρίτη ανάγνωση. Η πολύ αργή ανάπτυξη βοηθάει στην καλύτερη κατανόηση της κατάστασης που βιώνει η ηρωίδα αλλά παράλληλα χάνει στην πλοκή. Το φινάλε θα σε ανταποδώσει για την υπομονή σου. Η Τζούλιαν Μουρ θα έπρεπε να παίρνει κάθε χρόνο το Όσκαρ, είναι η πιο αξιόλογη ηθοποιός της εποχής μας.

Follow @CineTwts